Heb jij dat ook wel eens? Van die dagen dat je kind de hele dag stout is, niet luistert, en spartelend op de grond van de supermarkt ligt te gillen omdat hij perse dat chocolade ei wil hebben, maar niet krijgt omdat hij net al stiekem een hele zak snoep op heeft, of niet achter het karretje mag lopen omdat hij op zijn driewieler is en dat nu gewoon even niet gaat.

De oudste heeft dit gelukkig al lang niet meer, maar Luca is af en toe echt een stout kind. Gelukkig komt dit niet iedere dag voor, maar er zijn van die dagen dat ik echt met mijn handen in het haar zit en helemaal gillend gek word. Moet ik boos worden en mijn stem verheffen? Dat komt wel eens voor natuurlijk, maar daarna voel ik mij heel erg schuldig dat ik zo boos tegen hem gedaan heb. Negeren heb ik ook wel eens geprobeerd, maar ook dit heeft weinig zin, omdat hij dan net zo lang blijft doorgaan met het stout doen tot dat ik iets tegen hem zeg. En geloof me, dit houd hij heel lang vol. Ik moet er dan echt wel iets van zeggen omdat anders het hele huis op zijn kop staat.
Ik weet natuurlijk wel dat rustig blijven het allerbeste is, op ooghoogte uitleggen dat wat hij nu aan het doen is niet mag en waarom dat dan niet mag. Ik geloof dit dan ook gelijk, alleen bij Luca werkt dit gewoon niet altijd, en ik kan ook niet altijd mijn geduld bewaren en de hele dag rustig aan hem uitleggen dat hij niet de auto’s in zijn drinken mag gooien, of niet op de muur mag tekenen en niet op de grond moet gaan liggen krijsen omdat we geen ijsjes hebben.

Sinds kort hebben wij een ‘time out’ plek voor hem, in de hoek van de kamer. Na een paar keer waarschuwen en niet luisteren mag hij daar even gaan zitten. Of dit echt heel veel zin heeft vraag ik mij af. Ik daarentegen heb dan wel heel even een ‘zen’ momentje. Niet voor lang uiteraard, want na 5 minuten vertel ik hem dat hij niet meer stout mag doen waarna hij na 10 minuten weer vrolijk verder gaat met het stout doen, ‘zucht’!

Vaak moet ik ook wel erg om lachen, al die streken die hij uithaalt en wat er natuurlijk ook gewoon bij hoort.Wanneer hij stiekem zijn bed uitkomt en denkt dat wij dat niet doorhebben, stiekem in de gang onder het wasrek gaat zitten en heel hard in de lach schiet als ik hem aankijk. Dat hij daarna niet meer gaat slapen en denkt dat het één groot feest is daar hebben we het dan maar even niet over. Een braaf kind wat nooit iets uithaalt is natuurlijk ook niet altijd leuk. Al zijn er dagen dat dat mijn allergrootste wens is…

Halen jullie kinderen ook wel eens van zulke streken uit, en hoe gaan jullie hier mee om? Ben heel benieuwd naar jullie reacties!







2 Comments on Peuterstreken

  1. Och, onze dochter is bijna twee maar weet precies wat ze niet mag (en doet dit het allerliefste). Met de glazen spelen, op de bank lopen, haar beddengoed lostrekken… De ene dag eet ze haar bord leeg en de andere keer gooit ze hetzelfde eten op de grond, gevolgd door een demonstratief Nee en Bah!! En ohja, haar favoriete antwoord is NEE.

    Ze is zo leuk, maar zooooo vermoeiend haha. Ik kies wat dat betreft mijn strijd, niet overal om mopperen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.