‘Je kind loopt wel erg achter’ zeiden ze bij het consultatiebureau

Sinds kort gaan wij met Luca naar logopedie. Toen hij net twee was geworden kregen wij bij het consultatiebureau te horen dat hij erg achterliep. Hij zei inderdaad nog niet heel veel woordjes, en zinnen maakte hij ook nog niet echt. Soms twee woorden achter elkaar, maar meer eigenlijk niet.

Hele zinnen

Ik had er eigenlijk nooit echt over nagedacht, ieder kindje doet alles op zijn eigen tempo. Verder ging alles goed en deed hij zoals ieder ander kindje vond ik. Hij was lekker druk, en begreep ook zo goed als alles wat ik tegen hem zei of aan hem vroeg.
Dat ze dus zeiden dat dit niet echt normaal was kwam erg rauw op mijn dak. Er werd mij verteld dat hij al zeker hele zinnen moest maken, en dat hij de woorden goed moest uitspreken. Dat hij trein uitsprak als ‘tein’ was volgens hun niet helemaal normaal. En die speen moest ook meteen de deur uit, want dat deed ook meer kwaad dan goeds…

Een steek in mijn maag

Een paar dagen later moest Luca weer naar de creche, en omdat ik er nog erg mee in mijn maag zat besloot ik daar aan zijn leidsters te vragen hoe zij erin stonden.
Ze vonden het erg vreemd dat ze bij het ‘cb’ hadden gezegd dat hij ‘zwaar achterliep’. Inderdaad, er zijn kindjes die meer en beter praten , maar hij was ook zeker niet de enige die nog niet heel veel sprak. ‘Dat komt vanzelf wel’ zeiden ze!
Ik besloot het er maar bij te laten zitten, we lazen al veel voor dus meer konden we op dat moment niet doen. Ja, die speen weg. Maar zoals je eerder kon lezen was dit toch wel echt een dingetje. Een half jaar later moesten we weer terugkomen, en als het dan niet verbeterd was zouden ze ons doorverwijzen.

Niks aan de hand

En zo kwamen we na een half jaar weer terug, Luca zijn woordenschat was natuurlijk een stuk groter geworden maar hele zinnen maakte hij nog steeds niet echt. Ook sprak hij niet alle woorden nog goed uit. Maar dit keer was alles goed. ‘Niks aan de hand’ zeiden ze. Niks aan de hand?
Vorige keer was er nog van alles aan de hand en nu is ineens alles goed.
Een beetje beduusd liep ik weer naar buiten, niet dat ik wil dat er iets met mijn kind is maar een beetje vreemd was het natuurlijk wel. Zo is er van alles mis met je kind en loopt hij heel erg achter, en zo is een half jaar later niks meer aan de hand.

Vlak voor zijn derde verjaardag besloot ik toch een afspraak te maken bij de logopedist. Iedereen zei wel dat het goed zou komen, en hij praat nu stukken beter en maakt ook hele zinnen, dus hij is heel erg vooruit gegaan in een half jaar tijd weer. Dat die speen eindelijk weg is heeft wel meegeholpen. Maar toch maakte ik mij zorgen, vooral als ik andere kindjes hoor praten. Ik hoor nog duidelijk een verschil met Luca.

En zo hadden we een paar weken terug onze eerste afspraak. Luca praat inderdaad niet zoals het hoort. Zijn woordenschat is erg groot, en hij begrijpt alles. Alleen spreekt hij de woorden verkeerd uit, aap is bijvoorbeeld ‘paap’. En hoe vaak wij ook ‘aap’ tegen hem zeggen , hij heeft zichzelf dit helemaal aangeleerd en in zijn hoofd zegt hij het goed alleen komt het er niet goed uit. Als wij nu niet waren gegaan waren we hoogstwaarschijnlijk hier naartoe gestuurd als Luca op school zit.

We zijn dan ook blij dat we nu al zijn gegaan, ik wil niet dat hij straks op school een makkelijk doelwit is om gepest te worden omdat hij woorden verkeerd uitspreekt. Wel is het nog afwachten hoe hij het oppakt bij logopedie, hij is nog erg jong natuurlijk en de meeste kindjes die hier komen zijn ouder. Afwachten dus! Ondertussen praat hij hier thuis aan één stuk door en voor zijn doen spreekt hij het ook veel beter uit als een paar maanden terug. En ondanks dat je je als moeder altijd zorgen maakt om je kind heb ik er het volste vertrouwen in dat dit goed gaat komen!

Ik hou jullie uiteraard op de hoogte hoe dit verder afloopt!






Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.